sunnudagur, október 20, 2002

Vá þetta er búið að vera óeðlilega viðburðarík helgi, svei mér þá! Best að byrja á byrjuninni. Í síðasta salsatímanum á föstudaginn var ég beðin um að vera með í einhvers konar framhaldshóp sem æfir saman og dansar opinberlega... Það fannst mér hljóma spennandi svo ég sagði að sjálfsögðu Já takk! Líka fínt að geta lært meira án þess að borga fyrir hahaha :-) Svo fór ég nú bara heim í dekur, rauðvín í baði og lúxus...það var mjög ljúft. Svo var aríudeild á laugardaginn kl.12 (fáránlegur tími by the way) og það var mjög gaman, ég var reyndar ekki að syngja en maður lærir nú samt helling hjá honum Guðbirni snillingi bara af því að hlusta. Við sem vorum á leið í óperuna hittumst svo flest á Sólon og fengum okkur að borða fyrir sýningu, mæli ekki með matnum, oj! Það var mjög kósí en minnti mig samt á af hverju ekkert af þessu fólki er miklir vinir mínir, allt er best í hófi eins og maður segir. Rakarinn í Sevilla var frábærlega skemmtileg ópera, eðal-söngur og mikið grín og glens. Ég var sérstaklega hrifin af mezzó-stelpunni, ég væri sko alveg til í svona léttleika í röddinni og svona breitt raddsvið. Ég var nú reyndar ýkt léleg eftir sýninguna, stökk strax af stað því ég þurfti að kaupa bland og fara heim að skipta um föt fyrir partýið (og skella í mig eins og tveimur bjórum eða svo). Það var mikið fjör í partýinu þó svo að gestgjafinn minn hafi nú ekki beint verið að standa sig. Ég kom sem sagt þarna og þekkti eina manneskju sem var Grétar gestgjafi. Hann heilsaði mér með virktum, bauð mér inn og hvarf svo...mjög skemmtilegur. Þannig að ég sá þarna einhverja tvo gaura sitja soldið út úr og plantaði mér hjá þeim og píndi þá til að tala við mig. Það var nú bara fínt, indælispiltar og fínn félagsskapur á meðan ég gerði mitt besta til að hrynja í það. Við enduðum svo á kaupfélaginu, ég og einhverjir 4 strákar, það var ekkert leiðinlegt að dansa svona í karlahóp... Um fjögurleitið fékk svo nóg og fór beint heim að sofa ...hmmm... Við vorum svo heppin að vera ekki í beinu návígi við eldsvoðann ógurlega en urðum vör við reyk og slökkvibíla og einhverja pirrandi lögregluborða sem maður þurfti alltaf að vera að beygja sig undir :-) Nú var ég svo að koma úr skírninni hennar Ingibjargar Ylfu. Ég söng ekki, bæði vegna raddleysis míns og skipulagsleysis móðurinnar sem var ekki búin að tala við prestinn í gær svo það hefði ekki gengið hvort eð er. En ég fékk fullt af kökum og knús frá litlu prinsessunni sem átti hvert einasta hjarta í salnum, hún er ÆÐI. Og nú er bara málið að nýta sykursjokkið í eitthvað gagnlegt og fara að læra... right! En það er sem sagt planið fyrir kvöldið og á morgun hefst enn ein vikan, full af ævintýrum og spennandi uppákomum