laugardagur, nóvember 19, 2005

HVAD ER AD MER???

I alvoru, thetta med mig og nekt a almannafaeri er eiginlega alveg haett ad vera fyndid. Samt er thetta svo fyndid ad eg hlae bara vid tilhugsunina (og rodna reyndar lika...).
Eg var a heimleid i fyrradag med badar hendur fullar af thungum matarinnkaupapokum ad ganga yfir gatnamot. Eg var i thaegilegustu buxunum minum sem eru tvi midur lika frekar vidar og eiga thad til ad siga nidur, serstaklega a ogurstundum. Eg er for af stad yfir gotuna thegar kallinn var nyordinn raudur svo eg vard ad spretta adeins ur spori til ad vera ekki fyrir bilunum. Nema hvad! Buxurnar fara ad siga otharflega hratt nidur um mig og adur en eg veit af eru thaer komnar nidur a haela. Tharna stend eg uti a midjum gatnamotum med buxurnar nidurum um mig, med poka i badum hondum og bilarnir ad nalgast. Eg vard tvi bara ad gjora svo vel ad skokka i haenuskrefum (hafidi einhverntima reynt ad skokka med buxur a haelunum?) yfir a gangstettina, thar sem henti pokunum fra mer og hifdi upp um mig. Til allrar hamingju var eg i kapu sem naer nidur a hne svo bleiku naerurnar sast ekki en thad for samt ekkert a milli mala hvad var i gangi. Bilstjorar flautudu og ronar kloppudu...mjog skemmtilegt allt saman. Eftir ad hafa girt upp um mig og gripid pokana i eina hond til ad geta haldid brokunum uppi med hinni HLJOP eg heim og gret af hlatri alla leidina. Nuna er eg tvi ekki bara thekkt sem konan a brokinni her i Glasgow, heldur lika sem the crazy laughing and running baglady.
I alvoru talad, hvad er ad mer? Hvad hef eg gert til ad verdskulda oll thessi vandraedalegu moment sem eg hef lent i um aevina???