þriðjudagur, október 31, 2006

Bretar eru klikk!

Sat i haegindum minum i hadeginu a laugardag ad borda sidbuinn morgunverd thegar Alex og mamma hennar komu inn. Thaer stordu badar ordlausar a mig drykklanga stund, eda thar til Alex stundi upp: Anna. Thetta er skrytnasta maltid sem eg hef sed.
Og hvad skyldi nu hafa vakid furdu theirra maedgna? Maedgna sem hafa alist upp vid og alla tid buid vid breska sidi? Thar a medal ad aka ofugu megin a gotunni, nota undarlegar maelieiningar eins og steina (!) og hella ediki ut a franskar kartoflur sem eru bordadar med ollu, meira ad segja spagetti!? Sem borda jolakokur fylltar med thurrkudum avoxtum og nautafitu? Namm! Og hafid thid smakkad Marmite??!
Ja ja, thad sem gekk algjorlega fram af theim maedgum var ristad braud med sultu og osti, heitt kako og linsodid egg.
Kannski ef eg hefdi sett sma majones og edik uta hefdi theim thott thad i lagi.