En gammel kvinde
Það er klárlega ellimerki að geta ekki sofið út um helgar! Barnlaus og allslaus, en samt bara fáránlega fersk klukkan 9 bæði í gær og dag. Fór í sund með Ólöfu í gær þar sem við unnum aðeins í húðlitnum og horfðum á allt fallega fólkið sóla sig (og gera dónalega hluti, en það er önnur saga). Svo skellti ég mér á eina kvöldvakt og uppskar glæsilega marbletti að launum! Ég er með fingraför hringinn í kringum báða upphandleggi svo það er eins gott að ég er búin að fara í sund! Fór svo bara heim eftir vinnu og sofnaði fljótt, eins og gamalli komu sæmir. Dreif svo í að þrífa kotið í morgun, það var aldeilis ekki vanþörf á með allt rykið sem berst inn vegna framkvæmdanna.
Mér finnast þrif alltaf jafn áhugaverð fyrirbæri. Ég var nefnilega alin upp við að þau væru svolítið mál, verkefni sem hékk yfir höfðinu á manni nokkra daga áður en að því kom. Alla laugardagsmorgna var þrifið og hver hafði sitt hlutverk. Við Eva tókum dótið okkar f gólfum og borðum og löguðum okkar herbergi, mamma sá um þrif og tiltekt ofan hnéhæðar og pabbi sá um ryksugun og skúrun. Þetta átti allt að gerast mjög hratt og ákveðið og fjölskyldan var öll örlítið pirruð á meðan á þessu stóð. Í dag er ég enn í því að byggja upp spennu og kvíða fyrir því að taka til, og best ef ég næ að mikla það svolítið vel fyrir mér. Ohhh eini frídagurinn minn í vikunni mun fara í þrifin... Woe is me!! Svo tók nú bara sléttan klukkutíma að laga til, þurrka af, skrúbba kló og ryksuga hér áðan. Það tók því þá að hugsa eitthvað um það fyrirfram! Nú sit ég her í hreinni íbúð að bíða eftir að þvottavélin ljúki verki sínu svo ég geti farið að skola af bílnum og kaupa í matinn. Enginn þynnkumatur og sjónvarpsmygl hér, En ég hef takmarkaðar áhyggjur af þessu, ég verð þunn og ógeðsleg aftur fyrr en varir ;o)
Mig langar að segja ykkur eitt sem mér finnst leiðinlegt. Mér finnst leiðinlegt þegar fólk dregur þá ályktun að maður sé mikið í líkamsrækt til að grenna sig. Ertu í átaki? eda Máttu borða þetta þegar þú ert svona að taka þig á? þykja mér leiðindaspurningar og svörin við þeim eru eftirfarandi: Ég hef stundað líkamsrækt, mismikla eftir tímabilum auðvitað, í 7 ár. Ergo ekki átak. Ég stefni á að lifa af söng, möo að nota líkamann minn mjög mikið. Óperusýningar eru nokkrir klukkutímar hver, með sí-vaxandi kröfum um fimleika og hlaupakúnstir á sviðinu. Þar fyrir utan er líkamlega erfitt að syngja, það er sko hörkupúl! Til þess að vera samkeppnishæf, hvað þá bara fær um að halda dampi heila sýningu, þarf ég að vera í eins góðu líkamlegu formi og mögulegt er. Það liggur því í augum uppi að ég verð að vera dugleg að hreyfa mig og að passa aðeins hvað ég læt ofan í mig. Það fylgir því svo bara sá bónus að maður fer að líta betur út, sem gerir mann aftur enn samkeppnishæfari ;o)
Er það bara ég, eða er ekki eitthvað skondið við það að fullorðinn karlmaður sé einn í Singstar á sunnudagsmorgni? Best að stökkva hlæjandi niður í þvottahús!
Það er klárlega ellimerki að geta ekki sofið út um helgar! Barnlaus og allslaus, en samt bara fáránlega fersk klukkan 9 bæði í gær og dag. Fór í sund með Ólöfu í gær þar sem við unnum aðeins í húðlitnum og horfðum á allt fallega fólkið sóla sig (og gera dónalega hluti, en það er önnur saga). Svo skellti ég mér á eina kvöldvakt og uppskar glæsilega marbletti að launum! Ég er með fingraför hringinn í kringum báða upphandleggi svo það er eins gott að ég er búin að fara í sund! Fór svo bara heim eftir vinnu og sofnaði fljótt, eins og gamalli komu sæmir. Dreif svo í að þrífa kotið í morgun, það var aldeilis ekki vanþörf á með allt rykið sem berst inn vegna framkvæmdanna.
Mér finnast þrif alltaf jafn áhugaverð fyrirbæri. Ég var nefnilega alin upp við að þau væru svolítið mál, verkefni sem hékk yfir höfðinu á manni nokkra daga áður en að því kom. Alla laugardagsmorgna var þrifið og hver hafði sitt hlutverk. Við Eva tókum dótið okkar f gólfum og borðum og löguðum okkar herbergi, mamma sá um þrif og tiltekt ofan hnéhæðar og pabbi sá um ryksugun og skúrun. Þetta átti allt að gerast mjög hratt og ákveðið og fjölskyldan var öll örlítið pirruð á meðan á þessu stóð. Í dag er ég enn í því að byggja upp spennu og kvíða fyrir því að taka til, og best ef ég næ að mikla það svolítið vel fyrir mér. Ohhh eini frídagurinn minn í vikunni mun fara í þrifin... Woe is me!! Svo tók nú bara sléttan klukkutíma að laga til, þurrka af, skrúbba kló og ryksuga hér áðan. Það tók því þá að hugsa eitthvað um það fyrirfram! Nú sit ég her í hreinni íbúð að bíða eftir að þvottavélin ljúki verki sínu svo ég geti farið að skola af bílnum og kaupa í matinn. Enginn þynnkumatur og sjónvarpsmygl hér, En ég hef takmarkaðar áhyggjur af þessu, ég verð þunn og ógeðsleg aftur fyrr en varir ;o)
Mig langar að segja ykkur eitt sem mér finnst leiðinlegt. Mér finnst leiðinlegt þegar fólk dregur þá ályktun að maður sé mikið í líkamsrækt til að grenna sig. Ertu í átaki? eda Máttu borða þetta þegar þú ert svona að taka þig á? þykja mér leiðindaspurningar og svörin við þeim eru eftirfarandi: Ég hef stundað líkamsrækt, mismikla eftir tímabilum auðvitað, í 7 ár. Ergo ekki átak. Ég stefni á að lifa af söng, möo að nota líkamann minn mjög mikið. Óperusýningar eru nokkrir klukkutímar hver, með sí-vaxandi kröfum um fimleika og hlaupakúnstir á sviðinu. Þar fyrir utan er líkamlega erfitt að syngja, það er sko hörkupúl! Til þess að vera samkeppnishæf, hvað þá bara fær um að halda dampi heila sýningu, þarf ég að vera í eins góðu líkamlegu formi og mögulegt er. Það liggur því í augum uppi að ég verð að vera dugleg að hreyfa mig og að passa aðeins hvað ég læt ofan í mig. Það fylgir því svo bara sá bónus að maður fer að líta betur út, sem gerir mann aftur enn samkeppnishæfari ;o)
Er það bara ég, eða er ekki eitthvað skondið við það að fullorðinn karlmaður sé einn í Singstar á sunnudagsmorgni? Best að stökkva hlæjandi niður í þvottahús!

<< Home