Hvaðan stendur á mig veðrið?
Ég bara veit það ekki, svei mér þá.
Mig hefur grunað í nokkra daga, og nú endanlega fengið staðfest, að ég sé hætt að senda frá mér Láttu-mig-vera-ég-er-í-ástarsorg bylgjur. Því má alls ekki taka sem svo að ég sendi frá mér Komdu-nú-og-kysstu-mig bylgjur, bara svona allt í gúddí bylgjur held ég. Sannanir þess rekur á fjörur mínar trekk í trekk þessa dagana í formi daður og viðreynslna. Fjarri mér að slá hendi á móti því á þessum síðustu og verstu, enda fátt jafn skemmtilegt og nett flört. En! Stórt En! Hvaða lúðasuga er ég orðin? Það rekur bara hver hellisgúndinn annan, svei mér þá. Er eitthvað skilti aftan á mér sem ég ekki sé? Eða var sendur út hóptölvupóstur? Í dag var það maður í vindbuxum. Innandyra. Ekki verkamaður. Ekki rigning úti. Hann var í fínum jakka, fínni peysu og vindbuxum. Ég legg ekki meira á ykkur. Held það sé svipað góð hugmynd að vera í vindbuxum í fyrirtækjastjórnunarvinnunni sinni og að reyna að heilla mig með því að kalla mig elskan og vinan. Ekki vænlegt til árangurs.
Tók upp tvær aríur sl laugardag, til að senda í sníkjuferðir fyrir mína hönd. Það er fáránlega erfitt að taka svona upp! Hjálpaði reyndar ekki að minn fyrrverandi sat við græjurnar og það er ansi erfitt að syngja meðan maður heldur inni bumbunni og reynir að vera sætur og kammó ;o) En svona grínlaust syng ég frekar fyrir tugi manns en einn hljóðnema. Það er eitthvað svo ógnandi við það að hljómurinn er geymdur inn í tæki að eilífu. Þegar ég syng fyrir fólk og eitthvað klúðrast hugga ég mig nefnilega við að það tók fljótt af fyrir eyru áheyrenda, bæti upp fyrir það með stóru brosi og gleymi því um leið (að undanskildum áheyrnarprufum, þá get ég skammað sjáfa mig fyrir slæmar nótur dögum saman). Afrakstur upptökunnar mun ég heyra á morgun og svo skila til styrkveitingarfólks hinn. Og þá er bara að vona að enginn annar hafi sótt um og að sjóðurinn hafi ekki verið hluthafi í íslenskum banka.
Ég nenni ómögulega að tjá mig um hræringar krónunnar og alla þessa geðveiki sem er í gangi, enda nóg af mun menntaðra fólki en ég er að tjá sig um það á veraldarvefnum. Ég vil miklu frekar tjá mig um strætótengdan skandal vikunnar:
Strákur í ökutíma (merkur kennslubíll, kall með aukaspegla við hlið hans) að tala í gemsa undir stýri!! Hvað?
Ég bara veit það ekki, svei mér þá.
Mig hefur grunað í nokkra daga, og nú endanlega fengið staðfest, að ég sé hætt að senda frá mér Láttu-mig-vera-ég-er-í-ástarsorg bylgjur. Því má alls ekki taka sem svo að ég sendi frá mér Komdu-nú-og-kysstu-mig bylgjur, bara svona allt í gúddí bylgjur held ég. Sannanir þess rekur á fjörur mínar trekk í trekk þessa dagana í formi daður og viðreynslna. Fjarri mér að slá hendi á móti því á þessum síðustu og verstu, enda fátt jafn skemmtilegt og nett flört. En! Stórt En! Hvaða lúðasuga er ég orðin? Það rekur bara hver hellisgúndinn annan, svei mér þá. Er eitthvað skilti aftan á mér sem ég ekki sé? Eða var sendur út hóptölvupóstur? Í dag var það maður í vindbuxum. Innandyra. Ekki verkamaður. Ekki rigning úti. Hann var í fínum jakka, fínni peysu og vindbuxum. Ég legg ekki meira á ykkur. Held það sé svipað góð hugmynd að vera í vindbuxum í fyrirtækjastjórnunarvinnunni sinni og að reyna að heilla mig með því að kalla mig elskan og vinan. Ekki vænlegt til árangurs.
Tók upp tvær aríur sl laugardag, til að senda í sníkjuferðir fyrir mína hönd. Það er fáránlega erfitt að taka svona upp! Hjálpaði reyndar ekki að minn fyrrverandi sat við græjurnar og það er ansi erfitt að syngja meðan maður heldur inni bumbunni og reynir að vera sætur og kammó ;o) En svona grínlaust syng ég frekar fyrir tugi manns en einn hljóðnema. Það er eitthvað svo ógnandi við það að hljómurinn er geymdur inn í tæki að eilífu. Þegar ég syng fyrir fólk og eitthvað klúðrast hugga ég mig nefnilega við að það tók fljótt af fyrir eyru áheyrenda, bæti upp fyrir það með stóru brosi og gleymi því um leið (að undanskildum áheyrnarprufum, þá get ég skammað sjáfa mig fyrir slæmar nótur dögum saman). Afrakstur upptökunnar mun ég heyra á morgun og svo skila til styrkveitingarfólks hinn. Og þá er bara að vona að enginn annar hafi sótt um og að sjóðurinn hafi ekki verið hluthafi í íslenskum banka.
Ég nenni ómögulega að tjá mig um hræringar krónunnar og alla þessa geðveiki sem er í gangi, enda nóg af mun menntaðra fólki en ég er að tjá sig um það á veraldarvefnum. Ég vil miklu frekar tjá mig um strætótengdan skandal vikunnar:
Strákur í ökutíma (merkur kennslubíll, kall með aukaspegla við hlið hans) að tala í gemsa undir stýri!! Hvað?

<< Home