Skyld'a vera jólahjól?
(Nei, djók. Þetta var nú bara fyrir mömmu ;o) )
Í gær gerðist ykkar undirrituð áhættufjárfestir! Mig rekur allavega ekki minni til að ég hafi fjárfest í öðru eins, að frátalinni menntun og ferðalögum auðvitað. En ég keypti mér hjól! Alvöru, demparað, álstellis, 21 gíra, há-stýrað svo maður þarf ekki að beygja sig hjól! Og það er fallegasta hjól sem ég hef augum litið. Hér má sjá bróður þess, en mitt er auðvitað mun flottara; komið með körfu og verður með glæsilegt hnakkaskraut alla daga.
Nema í dag, því um leið og hjólið var komið í hús helltist yfir mig alveg hrikalegt kvef og ég er búin að liggja fyrir síðan. Hef auðvitað sloppið einstaklega vel við kvef í vetur svo það var alveg við því að búast að það birtist með vorverkunum. Það er allt í lagi, bara svekkjandi að David sé einmitt á svæðinu.
Merkilegt hvað maður verður orkulaus með kvefum, það tók mig hálfan daginn að finna innri kraft til að komast í sturtu og föt. Undir eðlilegum kringumstæðum myndi ég klárlega sleppa svoleiðis pjatti, en ég er að fara á tónleika í kvöld og þá er ætlast til þess að maður lykti og lúkki ágætlega. Þá er bara að kasta "less is more" reglunni út um gluggann (leiðindaregla hvort eð er) og maka á sig maskara og kinnalit. Fyrir peninginn!
Hafið augun opin þegar líður á vikuna og kannski sjáið þið stúlkukind í hvítri regnkápu á hvítu hjóli að heyja dauðastríð við Ártúnsbrekkuna... Í guðanna bænum ekki bípa á mig samt!!! :o)
