föstudagur, apríl 28, 2006

Er einhver her?

Eda eru allir haettir ad kikja af tvi ad eg er faranlega lot ad skrifa? Can't say I blame you.
Allt gott ad fretta ur Rottuborg, solin skin og thokkalega mikid vor i loftinu. Styttist i tonleika og prof svo thad er nog ad gera, en eg held eg se bara a agaetis roli med programmid mitt, svona midad vid folkid i kringum mig allavega. Thar sem eg aetla ad stinga af hedan um manadarmotin mai/juni er ad verda ansi stutt thar til eg tharf ad kvedja folkid mitt her og thad er ansi sorgleg tilhugsun. Serstaklega hana Leuh mina sem aetlar ekki ad vera her naesta vetur. Glatad, serstaklega thar sem vid aetludum ad bua saman og raekta kryddjurtir i eldhusglugganum. En jaeja, vonandi eru einhversstadar hressir 18 ara strakar sem eg get buid med og thrifid eftir. Peningalega stefnir nefnilega ekki i ad eg geti buid afram a St.Margarets thar sem gengid okkar bara hrapar og hrapar! Bolvans. En ef eg get verid afram i skolanum er mer nokk sama hvar eg by (thad ma minna mig a thessa setningu naesta haust thegar eg byrja ad blota subbufolkinu sem eg a vafalaust eftir ad leigja med).
Annars er thad helst i frettum ad eg for i DYRAGARD um sidustu helgi! Vid Andy forum i dyragardinn i Edinborg og thad var algjort aedi! Vedrid var gott og dyrin falleg, vid heldum serstaklega upp a morgaesirnar og apana. Mer fannst samt sma svindl ad thad voru hvorki filar ne giraffar, eg helt ad thad vaeru svona basic dyrategundir ad kaupa i dyragard... Ljonin voru svo i faedingarorlofi svo eg sa thau ekki, en eg gat nu ekki annad en fyrirgefid theim fjarveruna.
I kvold er eg ad fara upp i sveit ad sja amator uppfaerslu af Don Giovanni, i naestu viku er thad Rinaldo her i skolanum, Don Giovanni i operunni og svo tveimur vikum sidar fer eg a tonleika med Ceciliu Bartoli. Menningarmanudur med meiru framundan. Agaett ad byrgja sig upp adur en eg kem heim i omenningu og fylleri i allt sumar.

fimmtudagur, apríl 06, 2006

Mér er kalt!
Það er svo kalt á þessu landi að það hálfa væri ógeðslegt. Verst er að það er snjóflóðahætta í Bolungarvík en þangað er öll fjölskyldan mín að skunda í afmæli. Ég vil helst ekki vera veðurteppt þar því þá missi ég af fluginu mínu til Rottuborgar. Og það væri nú leiðinlegt. Og dýrt.
Annars er bara fínt að frétta úr Hlíð þrátt fyrir kuldann. Ég er búin að vera mikið á Flókagötunni að knúsa krílið hennar Dagnýjar, reyni að vera dugleg að æfa mig og svo er ég líka voða dugleg að kynna mér sjónvarpsdagskrána. Maður verður að vera með á nótunum sjáiði til. Uppáhalds íslenski þátturinn minn er líka þátturinn sem fer mest í taugarnar á mér, Heil og sæl. Þar er lítil og mjó nettmanísk kona að kenna fólki að borða grænmeti og drekka grænt te. Hún er ekkert sérstaklega skemmtileg, blessuð dúfan, en maðurinn hennar er bráðskemmtilegur! Hann er svona aðallega í því að elda bara en fær af og til að lýsa matreiðslunni á ensku með dönskum hreim og íslenskum lykilorðum. And then we take the grænmeti and dip it in the ólífuolía and the sítrónusafi... Mér finnst hann æði. Hins vegar finnst mér undarlegt að gera svona öfgaþátt þegar fólk er að farast úr offitu annars vegar og stressi hins vegar. Væri ekki nær að búa til þátt þar sem fólki er kennt að elda hollara en fara samt einhvern meðalveg í stað þess að þurfa að taka út allt hveiti, allan sykur, borða kíló af grænmeti á dag og eitthvað. Ég gæti kannski gert það þar sem ég bý ein og snýst bara í kringum míns eigins rassgat en mamma, pabbi, börn og bíll gætu átt örlítið erfiðara með það. Og í staðinn fyrir að koma með raunhæfar lausnir fyrir stressað fólk í 9-5 pakkanum veldur þetta bara enn meira samviskubiti yfir því að lifa ekki samkvæmt reglunum. Af því að kjarnafjölskyldan er nefnilega ekki með nógu mikinn móral fyrir.